Lalintip's profileLalintip's spacePhotosBlogListsMore ![]() | Help |
|
December 17 บันทึกความทรงจำ...“รักแห่งสยาม”หลังจากที่อยากดูหนังเรื่องนี้มานาน จนกระทั่งหนังเข้าโรงมามาได้ 2 สัปดาห์ วันเสาร์ที่ 8 ธันวาคม ก็มีโอกาสได้ดูกับพี่สาว ที่ Major Big C @ ชลบุรี ราคาคนละ 50 บาท ทั้งโรงมีคนดูทั้งสิ้น 13 คน ฉากที่ประทับใจมีหลายฉาก ส่วนบทพูดก็กินใจและสื่อความหมายดีทั้งภาพและเสียง ขอจบลงด้วยคำพูดของโต้งที่ว่า “เราคงเป็นแฟนกับมิวไม่ได้ แต่ไม่ได้หมายความว่าเราไม่รักมิวนะ” อยากได้ยินคำพูดนี้จัง เพราะ อย่างน้อยก็ทำให้เรารู้ว่ายังมีคนที่รักเราอยู่
August 01 เมื่อถึงช่วงเวลาที่สับสนถ้าถามโนฟว่าชอบ "ผู้ชาย" หรือ "ผู้หญิง"
ดูจะเป็นคำถามที่ตอบได้ง่ายกว่า
เรา "รักเพื่อน" หรือ เขาเป็น "เพื่อนรัก"
ถ้าถาม เราก็ยืนยันได้ร้อยเปอร์เซ็นต์ว่า "เพื่อนรัก"
แล้วทำไมเราถึงต้องเสียใจด้วย เมื่อเพื่อนเปลี่ยนไป
(ในความรู้สึกของโนฟนะ เพราะ เพื่อนเค้าก็บอกว่า "เขาไม่เปลี่ยน")
โอ๊ย!!! ไม่เข้าใจเลยว่าทำไมเราต้องเสียใจซ้ำๆซากๆ
ถึงแม้ว่าเราจะคิดว่า "เรา คือ เพื่อนที่ดีที่สุด"
แต่เราก็เคยทำให้เพื่อนเสียใจ...เฮ้อ T_T
เพื่อนที่ดีก็เหมือนใบไม้สี่กลีบ สัญลักษณ์แห่งความโชคดี ยากที่จะพบและโชคดีที่มีมัน
ใครก็ได้ช่วยคิดและแสดงความคิดเห็นที
ชีวิตในโหมดเศร้า สับสน และโดนทิ้ง
April 09 และแล้วก็ผ่านชีวิตปี 3 เทอม 2 สักทีเรียกได้ว่าเทอมนี้เรียนหนักมั่กมาก (ดูได้จากการ update space ที่หมักดองมานาน) จนชีวิตพลาดอะไรไปหลายอย่าง ไม่ว่าจะเป็นถ่ายรูปกับ Snowman ที่หน้าตึก Land & House ถนนสาทร ส่งรูปเข้าประกวด พลาดเงินรางวัล และ Happy Birthday เพื่อนๆ (เลดี้ หญิง ปุ๋ม น้ำแข็งและเหมียว) Happy Birthday ย้อนหลังนะคะ
อยากเล่าถึงช่วงที่ชีวิตถูกงานรุมซาดิส...ดิส...ดิส...ดิส...ดิส คืนต้อนรับ Valentine Day ขอบคุณลูกศิษย์ทั้งหลายสำหรับดอกไม้ วันที่ 15.ก.พ.50 ตีสี่ครึ่งกับการเตรียมงาน present ตื่น 8.30 น. วันที่ 16.ก.พ.50 present งาน 50 คะแนน วันที่ 17.ก.พ.50 ทัศนศึกษาเมืองโบราณ และ พิพิธภัณฑ์ช้างสามเศียร วันที่ 18.ก.พ.50 วันปีใหม่จีนแต่โนฟกลับป่วยเป็นหวัด...ไม่ได้อ่านหนังสือ วันที่ 19.ก.พ.50 ไปอวยพรผู้ใหญ่ วันที่ 20.ก.พ.50 สอบภูมิศาสตร์โลก 2 วันที่ 21.ก.พ.50 present งานวิจัย วันที่ 22.ก.พ.50 สอบ ICT วันที่ 23.ก.พ.50 สอบประวัติศาสตร์เอเชียตะวันออกเฉียงใต้อีก 50 คะแนน วันที่ 24.ก.พ.50 ถึง 8.มี.ค.50 สะสางงานและสอบ คืนวันที่ 8.มี.ค.50 นอนสลบตั้งแต่สองทุ่มครึ่งถึงแปดโมงเช้า มาจนถึงวันนี้ (9.มี.ค.50) หลังจากที่พักผ่อนมาก็ถึงเวลาบอกเล่าชีวิต 1 เทอมที่ผ่านมา อวยพรให้ทุกคนสู้ๆกับงาน การสอบ และอื่นๆ...เป็นกำลังใจให้เสมอ ยินดีกับบัณฑิตใหม่ทุกคน ส่วนคนที่ไป work & travel ก็เดินทางโดยสวัสดิภาพนะคะ ส่วนโนฟต้องขอลาไปก่อน วันที่ 14-16 มีนาคม 2550 ต้องไปปฎิบัติธรรมค่ะ ขอเวลาพักผ่อนและเตรียมตัว เตรียมใจเป็นเวลา 1 วัน แล้วจะหอบบุญมาฝาก...บาย
ป.ล. กว่าจะ up space ได้ก็ปาเข้าไปวันที่ 9.เม.ย.50 ครบ 1 เดือนที่เขียนพอดี (หลังกลับจากปักกิ่ง) January 13 ทุกๆความเห็นของคุณอยู่ที่นี่กลับมาแล้ว...สวัสดีปีใหม่ทุกคนค่ะ
วันนี้อยากเขียนมากๆ หลังจาก Micro Teaching เรื่อง "อุปสงค์"
รู้ตัวเลยว่าตื่นเต้นมากๆ ด้วยความพยายามในการบริหารเวลา
ส่งผลให้เรารีบออกไปสอนจนลืมหยิบ thumb ซึ่งบรรจุสื่อการสอน Power Point ออกไป
เพื่อนๆอาจมองดูว่าเราสอนเป็นธรรมชาติ แต่จริงๆแล้วเรารู้ตัวเลยว่าไม่มีสติในการสอน
ซึ่งสะท้อนออกมาให้เห็นเป็นจุดอ่อน ดังนี้
หลังจากจุดอ่อนมาดูจุดแข็งกันดีกว่า
จากการทดลองสอนครั้งนี้ อย่างน้อยก็สร้างประสบการณ์ที่ดีให้กับเรา ถึงแม้เป็นระยะเวลาเพียง 15 นาทีก็ตาม
แต่มันก็ทำให้เรารู้ว่า "การจะเป็นครูที่ดี ก็ไม่ได้ยากอย่างที่เราคิด" โนฟจะเป็นครูที่ดีค่ะ
นอกจากนี้ในสัปดาห์ที่แล้วเป็นสัปดาห์แรกของปีใหม่ เรามีโอกาสเจอกันในวิชาวิธีวิทยาการสอนสังคม 1 ครั้ง
คือ วันพฤหัสที่ 4.ม.ค.50 วันนั้นเป็นวันตรวจแผนการสอน และในสัปดาห์นี้ วันที่ 9 และ 11 ม.ค.50 เป็นวันที่
พวกเรา Micro Teaching ไปแล้ว 8 คน ได้แก่ อีฟ โนฟ สุ ไก่โต้ง หนู แจ็ค พีท แจน ความรู้ที่ได้มีดังนี้
ความรู้ทั้งจากที่ตนเองทดลองสอนและข้อคิดเล็กๆน้อยๆที่อาจารย์ให้ในการประเมินเพื่อนๆ
ขอสรุปเป็น "ความรู้ที่ตกผลึก...ก้อนที่ 7" December 24 ทำไมชีวิตเราถึงต้องเจออุปสรรค...ใครก็ได้ช่วยบอกทีศาสนาคริสต์สอนว่า "พระเจ้าส่งอุปสรรคมาเพื่อทดสอบเรา"
ถ้ามองในภาพของศาสนาพุทธจะกล่าวว่า "ชีวิตเกิดมาก็เป็นทุกข์ ไม่มีความสุขที่แท้จริง"
(ที่จะเขียนต่อไปคือการวิเคราะห์ตนเองอยู่) เป็นไปได้รึเปล่าว่า
โนฟดำเนินชีวิตอย่างไร้สติ ศีลไม่รักษา สมาธิไม่มี ปัญญาจึงไม่เกิด
เมื่ออุปสรรคมาจึงไม่มีปัญญาให้คิดแก้ไขปัญหา
โอ๊ย...ทำไมชีวิตต้องเป็นแบบนี้
1. ผิดตั้งแต่เกิดมาเป็นชะนี
2. กิริยามารยาทต้องรักษาให้เป็นกุลสตรี
3. แม่พิมพ์ของชาติแล้วไง...เป็นคนรึเปล่า
โนฟไม่อยากเป็นคนดี
โนฟไม่อยากเป็นครู
โนฟไม่อยากเป็นผู้หญิงอีกต่อไปแล้ว (แต่จะให้เปลี่ยนเพศตอนนี้ก็คงจะสายเกินไป)
มีใครจะบอกข้อดีของการเป็นคนดีได้บ้าง โนฟรอฟังความคิดเห็นของคุณอยู่
คงเป็น space ส่งท้ายของปีนี้ เวลาก็ไม่ได้มีมากมาย แต่ก็ยังคงอยากเขียนระบายอยู่
อวยพรปีใหม่ให้กับทุกคนที่รู้จัก หรือไม่รู้จักและกับผู้อ่านทุกท่าน
ขอให้สัตว์โลกจงพบแต่ความสุข ความเจริญ เทอญ ความรู้ที่ตกผลึก...ก้อนที่6มโนทัศน์ประวัติศาสตร์ (ช่วงชั้นที่ 3 – 4) มี 3 มาตรฐานการเรียนรู้ช่วงชั้น แบ่งเป็นหัวข้อได้ดังนี้ § ยุคสมัยและวิธีการทางประวัติศาสตร์ § พัฒนาการมนุษยชาติ § ชาติไทย ในหัวข้อวัฒนธรรมและภูมิปัญญาไทย ในระดับชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 5 และ 6สถานศึกษาเป็นผู้จัดหลักสูตร สร้างแผนการจัดการเรียนรู้ (Micro Teaching) เป็นเวลา 20 นาที เรื่อง “อุปสงค์”
ส่วนเรื่องการทำใบงาน ในหัวข้อเรื่อง “การอุปสมบท” ตอนนี้ได้ข้อมูลของประเภทการอุปสมบทมีทั้งหมด 3 แบบ ได้แก่ เอหิภิกขุอุปสัมปทา ติสรณคมนอุปสัมปทา และญัตติจตุตถกัมมอุปสัมปทา และอยู่ในช่วงของการค้นคว้าเพิ่มเติมของความเชื่อและค่านิยมของการทำขวัญนาค
และแล้ววันนี้ก็ทำความรู้ที่ตกผลึกครบมาจนถึงปัจจุบันสักที อย่างไรก็ตามเพื่อนๆที่มีโอกาสแวะเวียนเข้ามาอ่าน ถ้าเจอข้อมูลที่ผิดพลาดตรงไหน ก็ช่วยแก้ไขด้วยนะคะ เพราะ โนฟเขียนบางอย่างตามความเข้าใจของโนฟ ซึ่งอาจมีถูกหรือผิดก็ได้ ดังนั้นโปรดใช้วิจารณญาณในการอ่านด้วยนะคะ ความรู่ที่ตกผลึก...ก้อนที่5
สาระสำคัญ (สำหรับกลุ่มสาระการเรียนรู้สังคมศึกษา ศาสนาละวัฒนธรรม) คือ ข้อความอธิบายความสัมพันธ์ระหว่าง concept กับ concept ด้วยข้อความที่เป็นเหตุเป็นผลกัน หรือ เป็นเงื่อนไข เช่น สภาพแวดล้อมทางกายภาพมีอิทธิพลต่อการดำรงชีวิตของคนในสังคมนั้นๆ จากตัวอย่างนี้มีมโนทัศน์ที่สำคัญ 3 มโนทัศน์ ได้แก่ สภาพแวดล้อม สภาพแวดล้อมทางกายภาพและการดำรงชีวิต เป็นต้น แต่ทั้งนี้ในบางกลุ่มสาระสามารถเขียนสาระสำคัญในลักษณะการย่อความเนื้อหาวิชาที่สอนได้ เช่น กลุ่มสาระการเรียนรู้ภาษาไทยที่ย่อเนื้อเรื่องวรรณกรรมหรือวรรณคดีเป็นสาระสำคัญ วัตถุประสงค์ เป้าหมาย จุดมุ่งหมาย 3 คำที่เราควรทำความเข้าใจ ในการทำแผนการเรียนรู้เราจะวัดและประเมินผลจากพฤติกรรมที่สามารถมองเห็นได้ในชั่วโมงเรียนหรือจากชิ้นงานเพื่อให้บรรลุวัตถุประสงค์การเรียนรู้ที่ตั้งไว้ ดังนั้น ถ้าพฤติกรรมผู้เรียนนอกห้องเรียนขัดแย้งกับพฤติกรรมในห้องเรียน ในส่วนนี้ให้ถืออยู่ในการวัดและการประเมินผลในระยะยาวอันได้แก่ เป้าหมายและจุดมุ่งหมาย ผู้สอนสามารถประเมินผู้เรียนให้ไม่บรรลุเป้าหมายและจุดมุ่งหมายที่ตั้งไว้ ก็ได้ ความรู้ที่ตกผลึก...ก้อนที่4อยากชี้แจงให้เพื่อนทราบว่ารูปแบบการนำเสนอเนื้อหางานครั้งก่อนเป็นรูปแบบการเรียนรู้อีกแบบหนึ่งที่เรียกว่า “Web Quest” (แต่เป็น Web Quest ที่ไม่ค่อยเต็มรูปแบบสักเท่าไหร่ เพราะ ยังขาดองค์ประกอบในบางอย่าง) ถ้าเพื่อนๆพอจำได้มันเป็นรูปแบบการเรียนรู้ที่เราให้ผู้เรียนไปศึกษาข้อมูลนอกห้องเรียนหรือในเวปไซด์ โดยผู้สอนจะรู้ได้อย่างไรว่าผู้เรียนได้เข้าไปเรียนรู้จริง...อาจารย์ก็เป็นผู้ชี้แจงว่าเราควรตั้งคำถามให้ผู้เรียนไปค้นคว้าหาคำตอบ จากนั้นก็เอาคำตอบที่ผู้เรียนได้มาทำกิจกรรมการเรียนรู้ ซึ่งถ้าเรามีโอกาสก็จะนำเสนอรูปแบบ Web Quest ให้เพื่อนๆเข้าใจมากกว่านี้ เข้าสู่ความรู้ที่ตกผลึกก้อนที่ 4 ...ในสัปดาห์นี้มีเรียนเพียงแค่คาบเดียว (1 ชั่วโมง) เนื่องจากในวันที่ 5 ธันวาคม หยุดเนื่องในโอกาสวันเฉลิมพระชนมพรรษา ความรู้ในสัปดาห์นี้ ก็คือ แผนการจัดการเรียนรู้ ซึ่งประกอบด้วย 1. ขั้นนำ เป็นขั้นเชื่อมโยงเข้าสู่เนื้อหาที่จะเรียนรู้และเร้าความสนใจของผู้เรียน ในขั้นนี้ควรใช้เวลาประมาณ 5 – 10 นาที 2. ขั้นสอน ผู้สอนสามารถเลือกใช้เทคนิค วิธีสอนหรือนวัตกรรมต่างๆในการจัดกิจกรรมการเรียนรู้ โดยให้ผู้เรียนได้ลงมือปฏิบัติกิจกรรมให้ได้มากที่สุดเพื่อเกิดการเรียนรู้ที่คงทนถาวรและบรรลุจุดประสงค์การเรียนรู้ 3. ขั้นสรุป เป็นขั้นสรุปความคิดรวบยอดของผู้เรียน ผู้สอนสามารถจัดกิจกรรมได้หลายวิธีเช่น การอภิปรายร่วมกันระหว่างผู้สอนและผู้เรียน การเล่นเกมส์ การทำแบบฝึกหัดและการทำแบบทดสอบ เป็นต้น ความรู้ที่ตกผลึก...ก้อนที่3Bloom ได้แบ่งหมวดหมู่ของวัตถุประสงค์ทางการศึกษาด้านปัญญาทั้งหมด 6 ขั้นด้วยกัน ได้แก่ 1. ความรู้ หรือ ความจำ เป็นความสามารถในการเรียกค้นข้อมูลในความจำระยะยาว 2. ความเข้าใจ คือ ความสามารถ 3. การนำไปใช้ คือ ความสามารถในการใช้หลักการไปสู่การปฏิบัติในสถานการณ์ใหม่ 4. การวิเคราะห์ คือ ความสามารถในการมองเห็นส่วนที่แตกต่างและสัมพันธ์กัน 5. การสังเคราะห์ คือ ความสามารถในการแยกองค์ประกอบจากแหล่งข้อมูลต่างๆและนำมารวมกันพัฒนาเป็นโครงสร้าง 6. การประเมินค่า คือ ความสามารถในการตัดสินคุณค่า
มโนทัศน์ในกลุ่มสาระภูมิศาสตร์ (ช่วงชั้นที่ 3 – 4) § เป็นโครงข่ายสัมพันธ์กันในแนวตั้ง – แนวขวาง § ช่วงชั้นที่ 3 เรียนรู้พื้นฐาน เพื่อให้เห็นผลกระทบที่ประชาชนได้รับจากลักษณะกายภาพ และช่วงชั้นที่ 4 เรียนภูมิศาสตร์เพื่อนำไปสู่การจัดการ
El Nino และ La Nina
ปรากฏการณ์ลานีญา เป็นปรากฏการณ์ที่เกิดจากการเปลี่ยนแปลงอุณหภูมิโลกและตรงกันข้ามกับเอลนีโญ คือ อุณหภูมิผิวน้ำทะเลบริเวณตอนกลาง และตะวันออกของแปซิฟิกเขตศูนย์สูตร มีค่าต่ำกว่าปกติ เนื่องจากลมด้านตะวันออกเฉียงใต้มีกำลังแรงมากกว่าปกติ จึงพัดพาผิวน้ำทะเลที่อุ่นจากตะวันออกไปสะสมอยู่ทางตะวันตกมากยิ่งขึ้น ทำให้บริเวณดังกล่าวซึ่งเดิมมีอุณหภูมิผิวน้ำทะเลและระดับน้ำทะเลสูงกว่าทางตะวันออกอยู่แล้วยิ่งมีอุณหภูมิและระดับน้ำทะเลสูงขึ้นไปอีก ปรากฏการณ์ลานีญาเกิดขึ้นได้ทุก 2–3 ปี และปกติจะเกิดขึ้นนานประมาณ 9–12 เดือน แต่บางครั้งอาจปรากฏอยู่ได้นานถึง 2 ปี โดยส่งผลให้เกิดฝนมากเสี่ยงต่ออุทกภัยมากขึ้น
เพื่อนๆสามารถเข้าไปค้นหาความรู้เพิ่มเติมเกี่ยวกับ El Nino และ La Nina ได้ที่ http://www.easyagro.com/news_agri11/newsagri829.htm http://www.manager.co.th/QOL/ViewNews.aspx?NewsID=9490000072293 http://www.onep.go.th/EnvNews/news_item.asp?newsID=1827
ข้อมูลจากกรมอุตุนิยมวิทยา http://www.tmd.go.th/ รูปภาพจาก http://www.pmel.noaa.gov/tao/elnino/nino_normal.html November 29 1 ปีที่มีเธออยู่ในความทรงจำวันนี้เป็นวันที่แจ๋มจากไปครบรอบ 1 ปี
เมื่อวันอาทิตย์ที่ 26.พ.ย.
ครอบครัวแจ๋มทำบุญเลี้ยงพระ
และโนฟก็โดนเพื่อนติงที่ไม่ไปร่วมงาน
โนฟมี 2 เหตุผลที่ไม่ไปร่วม
1. เพื่อนคนที่ติงคงรู้อยู่แล้ว
2. โนฟติดธุระไปร่วมงานหมั้นญาติ
โนฟไม่รู้ว่าแต่ละคนคิดว่าเหตุผลนี้ฟังขึ้นไหม
กับการไม่ไปร่วมทำบุญ
ความคิดโนฟ ก็คือ งานหมั้นมีพียงแค่ครั้งเดียวในชีวิต
แต่การทำบุญจะทำเมื่อไรก็ได้ เพียงเราเป็นคนดี
หรือใจเราคิดทำบุญ จะทำมากทำน้อยหรือทำวันไหนๆ ก็ได้บุญเท่ากัน
ทุกคนที่อ่านแล้วคิดว่าไงคะ โนฟคิดแคบเกินไปรึเปล่า
วันนี้เพื่อนๆจึงชวนกันไปทำบุญ
ขอให้ดวงวิญญาณมีความสุขและสู่ที่สุขคตินะคะ
สุดท้าย...
ฉันดีใจที่ได้รู้จักเธอ
ฉันดีใจที่มีเธอ...อยู่ในความทรงจำ
ระลึกแต่จ๋อมแจ๋ม
November 28 วันพิเศษ...สำหรับโนฟ ภาค2และแล้วเวลาก็ผ่านไปอย่างรวดเร็ว แก่ขึ้นมาอีก 1 ปี และครบ 1 สัปดาห์พอดี
วันเกิดโนฟ จากที่อยากให้ทุกอย่างเรียบง่าย ทุกอย่างที่ได้รับก็มากเกินกว่าที่คิดไว้ ขอแอบเม้าส์หน่อยนะคะ 20.พ.ย.49 เวลา 23.45 น. กล้วยโทรมา Happy Birthday เพื่อนที่โทรมาก่อนล่วงหน้า แถมใช้เบอร์ที่โนฟไม่รู้จัก สรุปว่าใช้มือถือของเพื่อนที่โทรฟรี เรียกได้ว่า “คุ้มค่าจริงๆ” 21.พ.ย.49 เวลา 05.28 น. แอมตื่นขึ้นมาส่ง sms เป็นคนแรกของเช้าวันใหม่ พี่เมย์...พี่สาว ที่ให้ของขวัญโดยการตื่นสาย...เกือบมาคณะไม่ทันเรียนแน่ะ เมย์สาวโกะๆ ก็ส่ง sms ตามมาเป็นคนที่ 2 9.09 น. มาดตามมาเป็นคนที่ 3 9.36 น. กิ๊ฟ เพื่อนที่เกษตรฯตามมาเป็นคนที่ 4 10.00 น. การ์ดจากน้ำแข็ง 12.45 น. เค้กไอสครีม3 ปอนด์ รสคุกกี้แอนครีมจากเพื่อนๆที่จุฬาฯ 21.01 น. Sms from Memee 23.06 น. นุ้ยส่ง sms มาอวยพร ขอบคุณสำหรับเค้กชาเขียวนะคะ อร่อยมาก อิ่มท้องทั้งโนฟและเพื่อนในวันที่ 18.พ.ย.49 พอเข้าเช้าวันใหม่ (00.15 น.) ก็มีคนโทรมาบอกร้องเพลง Happy Birthday ให้ฟัง พร้อมบอกรักโนฟ ขอบคุณนะคะ แต่คุณบอกสายเกินไป ตอนที่โนฟรักคุณและรอให้คุณบอก คำตอบที่ได้มันไม่ใช่แบบนี้อะ ช่วงบ่ายจิ on msn มา Happy Birthday Sms ปิดท้ายจากเพื่อนสนิท 23.24 น. ในคืนวันที่ 22.พ.ย.49 สุดท้าย กีฟ เพื่อนที่โรงเรียนเก่าที่จำไม่ได้ว่าโนฟเกิดวันที่ 21.พ.ย. สุดท้ายของสุดท้ายพี่ชายส่ง sms จากรัสเซียมาให้ในวันที่ 25.พ.ย. เวลา 16.14 น. ไม่คิดว่าจะได้รับสิ่งดีดีขนาดนี้ สิ่งของไม่ใช่สิ่งสำคัญ คุณค่าทางใจรับรู้ได้มากกว่า
อยากให้ทุกคนมีความสุข พรที่เราขอก่อนเป่าเค้กก็อยากให้เพื่อนๆทุกคนได้รับ รักกันนานนะ อีก 2 ปี 1 เทอมก็จะจบแล้ว อยู่ด้วยกันให้พร้อมหน้าจนถึงวันรับพราะราชทานปริญญาบัตร ตั้งใจเรียน แล้วก็ได้เกรดเอเอกันทุกคน ขอบคุณสำหรับทุกสิ่ง แค่ทุกคนคิดถึงโนฟในทุกๆวัน ทุกๆวันของโนฟก็มีความหมายแล้วค่ะ วันเกิดปี้นี้มีความสุขมาก...ขอบคุณทุกคน November 27 ความรู้ที่ตกผลึก...ก้อนที่2
คำถาม มี 4 ประเภท - คำถามชี้เฉพาะเจาะจง (Focus Question) ใคร, ทำอะไร, ที่ไหน - คำถามเชิงกระบวนการ (Process Question) อย่างไร - คำถามเชิงวิเคราะห์ (Analysis Question) ทำไม, เพราะอะไร - คำถามเชิงประเมินค่า (Evaluative Question) คิดเห็นอย่างไร, มีคุณค่าหรือไม่
การบูรณาการ มี 5 แบบ คือ 1. การบูรณาการสอดแทรก ยึดเนื้อหารายวิชาหนึ่งเป็นแกน แล้วสอดแทรกความรู้จากอีกรายวิชาเข้ามา 2. การบูรณาการแบบคู่ขนาน ผู้สอน 2 รายวิชาขึ้นไปร่วมมือกันเชื่อมโยงการเรียนรู้ 3. การบูรณาการแบบพหุวิทยาการ แต่ละสาระการเรียนรู้เอาหัวข้อไปวางแผนกิจกรรมการเรียนรู้ให้เชื่อมโยงกับรายวิชา 4. การบูรณาการแบบสหวิทยาการ ครูทุกกลุ่มสาระการเรียนรู้ร่วมกันสร้างหน่วยการเรียนรู้ที่เป็นการบูรณาการเนื้อหาจากหลากหลายสาระเข้าด้วยกัน ให้นึกถึงวิชา ส.ป.ช. 5. การบูรณาการทั้งสาระและกระบวนการ การนำเนื้อหาทุกสาระการเรียนรู้มาบูรณาการ รวมถึงการบูรณาการกระบวนการ
การวางแผนการจัดการเรียนรู้ 1. วางแผนการจัดการเรียนรู้ระยะยาว คือ การวางแผนการจัดการเรียนรู้ซึ่งครอบคลุม 1 เทอม หรือ 1 ปีการศึกษา 2. วางแผนการจัดการเรียนรู้ระดับหน่วยการเรียนรู้ คือ การวางแผนจัดการเรียนรู้ครอบคลุม 1 หน่วยการเรียนการสอน 3. วางแผนการจัดการเรียนรู้ระยะสั้น คือ แผนการเรียนรู้รายวัน November 21 วันพิเศษ...สำหรับโนฟ ภาค1วันนี้วันเกิดโนฟ อยากให้ทุกอย่างเรียบง่าย ไม่ได้ต้องการของขวัญหรืออะไรเลย ขอแค่ให้คนที่โนฟรัก และรักโนฟจำได้ก็พอแล้ว (จะถือว่าขอมากไปรึป่าว)
วันเกิดทั้งทีอยากขอบคุณแม่ที่ให้กำเนิดเรา อยากให้ทุกคนในครอบครัวเรามีสุขภาพที่แข็งแรง อยู่กันพร้อมหน้าอย่างนี้จนถึงวันที่โนฟรับปริญญา และแล้วโนฟก็หาคำตอบได้ว่า แรงบันดาลใจของโนฟ ก็คือ ครอบครัว นั่นเอง
เล่าเรื่องเลยแล้วกัน วันที่ 18 – 19 พ.ย.49 กิจกรรมครุศาสตร์ – ศึกษาศาตร์ ไม้เรียวเกมส์ครั้งที่ 6 คณะครุศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย เป็นเจ้าภาพในการจัดงาน คงเป็นครั้งแรกและครั้งเดียวในชีวิตที่ได้มีโอกาสนอนที่ห้องเรียนคณะ คืนแรกกว่าจะได้นอนก็ 4.30 น. เพราะ มัวแต่เม้าส์เรื่องไร้สาระ ตื่นเช้าวันที่ 2 ก็ไม่เช้าเท่าไรแค่ 6.00 น. กว่าจะเสร็จกิจกรรม กลับถึงบ้านก็สัก 15.30 น. อาบน้ำแล้วก็นอน16.00 น. ตื่น 18.00 น. ทานข้าวมื้อเย็น นอนต่อจนถึง 21.00 น. ก็ลุกขึ้นมาแปรงฟัน สวดมนต์ จากนั้นก็หลับยาวจนถึง 6.30 น. ของเช้าวันที่ 20.พ.ย.49 เออลืมเล่าไปว่า ก่อนปิดกิจกรรมไม้เรียวเกมส์ ก็เป็นกิจกรรมแลกของที่ระลึก อยู่ดีดีก็มีเด็กเกษตรฯเข้ามาผูกข้อมือให้ รู้สึกดีจัง ถึงแม้เด็กนั่นจะผูกให้เพียงเพราะ อยากได้ของที่ระลึกจากจุฬาฯ และแล้วกิจกรรมไม้เรียวเกมส์ก็จบลงอย่างสวยงาม
วันที่ 20.พ.ย.49 มีเรียนภูมิศาสตร์โลก 2 ตั้งแต่ 8.00 – 10.00 น. กลับเข้าโรงเรียนเก่าตอน 11.30 น. ไปพบคุณครูที่โรงเรียนเรื่องทำสื่อการเรียนการสอน หลังจากคุยงานเสร็จฝนก็ดันตก เลยตัดสินใจทานข้าวกลางวันที่โรงเรียน แล้วก็ใช้ห้องสมุดเป็นที่หลบฝน จึงมีโอกาสได้อ่านนิตยสารแม่และเด็ก
มีอยู่คอลัมน์หนี่งที่อ่านแล้วชอบมาก ผู้เขียนกล่าวว่า การเกิดเป็นวิบากกรรม แล้วก็ยกกรณีการเกิด 2 ตัวอย่าง ตัวอย่างแรก เป็นคุณแม่ที่ป่วย 3 วัน ก่อนมาคลอด ทารกที่คลอดออกมาสมบูรณ์แข็งแรง แต่หลังจากนั้น 3 วัน ทารกก็ตาย เป็นเพราะ ติดเชื้อไวรัสจากคุณแม่ที่ป่วย (อยากรู้ว่าตายด้วยโรคอะไร แต่นิตยสารใช้ชื่อทางวิทยาศาสตร์ เลยตอบไม่ได้)
อีกตัวอย่าง คนไข้มาผ่าตัดคลอด พอหมอนำทารกมาวางไว้ที่มือคุณแม่ มือคุณแม่ก็ตก...สิ้นใจ เพราะ ของเสียจากน้ำคร่ำเข้าสู่กระแสเลือด อ่านแล้วซึ้งในความเป็นแม่...ผู้ให้โดยไม่หวังสิ่งตอบแทน คงไม่สายเกินไปใช่ไหมถ้าวันนี้โนฟจะรักแม่มากขึ้น อยากให้ทุกคนรู้คุณค่าในสิ่งที่มีอยู่ ก่อนที่ทุกอย่างจะสายเกินไป
จากคนที่รักมี้มากขึ้น...และจะมากขึ้นในทุกๆวัน สัญญาว่าจะเป็นเด็กดีค่ะ November 20 ความรู้ที่ตกผลึก...ก้อนที่1
November 12 งานกีฬาสีโรงเรียนวันศุกร์ที่ 10.พ.ย.
หุหุ วันนี้มีเพื่อนมารับที่รถไฟใต้ดินศูนย์วัฒนธรรมแห่งชาติ ชีวิตคนกรุงเทพฯ...ปลากระป๋อง 2 กลับมาอีกครั้ง ถึงโรงเรียน 8.30 น. ตามเวลาที่คาดการณ์ไว้ แต่การจะเข้าโรงเรียนก็ยากแสนยาก ตั้งแต่จิตรลดาแทงเด็กโรงเรียนเรา การเข้าออกก็เข้มงวดขึ้นเยอะ เรียกได้ว่า วัวหายแล้วค่อยล้อมคอก พอพูดไปก็ดูเหมือนจะว่าโรงเรียน มาเข้มเรื่องวันนั้นเลยดีกว่า 8.30 น. ไม่อยากจะเชื่อว่าไม่ทันดูการแสดงซะแล้ว ปิดท้ายด้วยการแสดงในช่วงเช้าของน้องๆชั้นประถมศึกษาปีที่ 1 อากาศร้อนสุดๆ มีฝนตกปรอยๆตอนบ่ายช่วงน้อง ม.6 แสดง อยู่โรงเรียนทั้งวันความรู้สึกอบอุ่นก็กลับมาอีกครั้ง
เข้าโรงเรียนวันนี้นอกจากจะได้หวนรำลึกถึงความทรงจำครั้งเก่า จริงๆ โนฟก็มีธุระจะติดต่อเรื่องงานผลิตสื่อด้วย คิดถึงเพื่อนทุกคนนะคะ สำหรับเพื่อน momo วันที่ 18.พ.ย. มากันให้ได้นะ อยากเจอทุกๆคน 11 am. @ condo the lake Asoke Rd. รับทราบนะคะทุกคน เรื่องสุดท้ายจริงๆ วันที่ 10.พ.ย.49 เป็นวันแรกที่โนฟถอยหลังเข้าจอดรถได้ ตื่นเต้นมาก ทุกอย่างผ่านพ้นไปด้วยดี แต่ยังคงต้องฝึกขับรถต่อไป รวมถึงเพื่อนๆที่ยังขับรถไม่ได้ด้วยนะคะ October 28 สำหรับเพื่อนอนุบาลสีแดง
อ่าน space มาแล้ว 3 อัน คงสงสัยละซิว่าเขียนถึงเพื่อนทั้งนั้นเลย เป็นเพราะว่า รักไม่ยุ่ง มุ่งแต่เรียน ที่เป็นเช่นนี้ เพราะ ไม่เคยสมหวังในความรักสักทีมั้ง ชีวิตจึงเลิกแสวงหา ดังนั้นคนรอบข้างจึงเป็นสิ่งที่มีค่ามากที่สุด ดังคำพูดที่เคยพูดไว้ว่า “ถ้าเพื่อนมีความสุข ฉันก็มีความสุข ถ้าเพื่อนมีความทุกข์ ฉันก็ทุกข์ไปด้วย” บางทีชีวิตก็แปลกนะ โนฟมักถามตัวเองเสมอว่า “ชีวิตเรา เรา คือ ผู้กำหนดหรือฟ้าลิขิต” ลองจินตนาการในภาพของคุณ ถ้าหากคุณเคยเรียนกับเพื่อนคนหนึ่งตอนอนุบาลมา 1 ปี 1 ปี ที่เรียนด้วยกันและจำความได้ คุยกันแทบนับครั้งได้ หลังจากนั้นชีวิตก็แค่สวนผ่าน และมาบรรจบกันอีกครั้งในชีวิตนิสิตปี 1 คณะครุศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย 2 คนในรุ่นที่มาจากโรงเรียนเดียวกัน ถ้าไม่คุยกันก็คงเป็นเรื่องแปลกแล้วหละ
ตลอด 2 ปี 1 เทอม ผ่านไป ชีวิตแบบโรงเรียนเก่าก็กลับมาอีกครั้ง ความเป็นห่วงเป็นใย คือ สิ่งสำคัญที่สุดที่เพื่อนมีให้ ครั้งหนึ่งมันเป็นสิ่งที่โนฟเคยมีและมักโดนเพื่อนสนิทว่าเสมอว่ามันมากเกินไป สิ่งเหล่านี้เลยหายไป เมื่อโนฟเข้ามหาวิทยาลัยที่ๆโนฟเรียนรู้ว่า ในขณะที่คนอื่นเอาตัวรอด ตัวโนฟเองกลับเอาตัวไม่รอด เมื่อโนฟเจอเพื่อนที่แสนดี มันทำให้โนฟรู้ว่า สิ่งที่โนฟทำให้กับเพื่อนที่โรงเรียนเก่า มันก็ไม่ใช่สิ่งแปลก ขอบคุณสำหรับทุกๆสิ่ง
ที่เขียนขึ้นมาอยากให้กำลังใจคนที่อาจไม่สมหวังในความรัก แต่ชีวิตของเราก็อยู่เพื่อคนรอบข้างได้ เพื่อนที่ดีก็เหมือนใบไม้สี่กลีบ สัญลักษณ์แห่งความโชคดี ยากที่จะพบและโชคดีที่มีมัน Space ส่งท้ายที่มอบให้แก่คนที่โนฟรัก และรักโนฟทุกคน ก่อนใช้ชีวิตนิสิต ปี 3 เทอม 2 คณะครุศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย
October 20 ขอบคุณเวลา 1 ปี ที่เราใช้ชีวิตร่วมกันคงไม่มีใครเชื่อว่าโนฟจะใช้เวลา 1 ปี
กับคนที่รู้จักกัน 3 ปี และเรียนด้วยกันอีก 1 ปี
1 ปีที่อยู่ด้วยกัน ขอบคุณสำหรับ
1. คำเรียกว่า "คุณ" จนติดไปซะแล้ว
ในความรู้สึกโนฟ มันหมายถึง การให้เกียรติซึ่งกันและกัน
2. นิทานก่อนนอน เรื่องเล่าสนุกๆกล่อมโนฟจนหลับ
3. วิทยุเสียงใส 105.5 FM คลื่นเดียวที่รับได้
4. ขนมตระกูลหมูของโปรดของคุณ...ผลพลอยได้ของฉัน
คืดได้แค่ 4 ข้อ แต่เป็นความรู้สึกที่ดีต่างๆมากมาย
ที่โนฟอาจจำไม่ได้ แต่รู้สึกได้นะคะ
ทำ space นี้เพื่อคุณนะ 2 อาทิตย์ที่ผ่านมาที่ไม่ได้โทรหา
ไม่ได้หมายความว่าไม่คิดถึงนะคะ แต่อยากให้คุณมีเวลา
ทำ project และ อ่านหนังสือสอบ
รู้ถึงความหวังดีใช่ไหม
อย่างน้อยก็ดีใจนะ ที่คุณสอบเสร็จแล้วโทรมาหา
สุดท้าย ขอโทษด้วยถ้าโนฟทำให้คุณเสียใจเวลาที่อยู่เคียงข้าง
โนฟ
October 14 ชีวิตในวัยเยาว์กลับมาอีกครั้ง (เพื่อนๆเทคโนฯ)ดีใจสุดๆหลังสอบปลายภาคเสร็จเมื่อวันที่ 10.ต.ค.49
และการพักผ่อนอีก 3 วัน 3 คืน เต็มๆ
คงต้องพูดเลยว่าชีวิตปี 3 ไม่ได้ง่ายอย่างที่คิดเลย
จำนวนปริมาณงานของคณะครุศาสตร์เพิ่มขึ้นตามจำนวนเลขคณิต
จาก 2 เป็น 4 จาก 4 เป็น 8 จาก 8 เป็น 16 ...
ยิ่งทำงานก็ยิ่งท้อ แต่กำลังใจจากเพื่อนๆเป็นกำลังใจที่ยิ่งใหญ่นะ
มันทำให้โนฟมีกำลังใจที่จะเรียนอีก 2 ปี 1 เทอมที่เหลือ
รวมเบ็ดเสร็จเป็นหลักสูตร 5 ปี
ที่โนฟบอกว่าชีวิตในวัยเยาว์กลับมาอีกครั้ง ก็เพราะ งานเยอะ
แล้วไงค่ะ ก็เป็นความโชคดีของโนฟที่มีพี่ๆช่วยทำงาน
ขอบคุณพี่มง สำหรับการอ่านข้อสอบ take home
ของคุณพี่เล็ก และ พี่อาร์ม สำหรับการเอื้อเฟื้อรูปในการทำรายงาน
ขอบคุณพี่โอเล่ สำหรับความบันเทิง ตั๋ว major (Devil wears PRADA) 2 ที่นั่ง
สุดท้ายเพื่อนๆคนพิเศษ
เราดีใจมากที่มีโอกาสทำงานกับเพื่อนๆเทคโนฯ 6 คน
แจ๋ม ความทรงจำที่ดีของพวกเราชาวเทคโนฯ
เหมียว & แน็ท สองสาวเอก Eng-Techno
เรียน CAI ปี 1 เทอม 2 ด้วยกัน แต่ได้ทำงานจริงจังด้วยกันตอนปี 2 เทอม 1
น้ำแข็ง พิธีกร CU Brand ตั้งแต่ปี 1 แต่โนฟเพิ่งรู้ตอนปี 2
มุ เจ้าแม่ photo Shop 1 คืน กับการทำหน้าปก cd อย่างอลังการ
ก๊อก เพื่อนที่ผูกเนคไทให้ตั้งแต่ปี 1 มาจนถึงวันนี้ก็ยังผูกไม่เป็น
เพื่อนที่ไม่เคยรู้ว่าเรียน FE sec. เดียวกัน ตลอด 2 เทอม
เพื่อนที่โนฟรู้จัก แต่เค้ากลับไม่รู้จักโนฟ
เพื่อนที่กว่าจะรู้จักกันก็ปี 2 เข้าไปแล้ว
ยิ่งเราทำงาน เราก็เรียนรู้ถึงการแข่งขันกับตัวเองที่จะทำงานออกมาให้ดีที่สุด
และมีพวกเธอๆเป็นส่วนหนึ่งของความสำเร็จ
เมื่อวาน (13.ต.ค.49) หลังจากช่วยงานวันทรงดนตรีเสร็จ
ก็กะจะอัพ space ซะหน่อย แต่ปรากฎว่าเน็ตมีปัญหา
เลยอัพวันนี้ก็แล้วกัน สุดท้ายจริงๆ
เพื่อนครุศาสตร์ คือ ความหมายที่ยิ่งใหญ่
โนฟ October 09 สำหรับคุณๆผู้หญิงทั้งหลาย (momo)ไม่รู้ว่าเพื่อนๆได้มีโอกาสดูโฆษณาไทยประกับชีวิตรึยัง
ที่คุณพ่อเลี้ยงลูกสาวจนโต แต่ผลสุดท้าย
ลูกสาววัยมัธยมปลายที่พ่อทะนุถนอมเลี้ยงกลับไปท้องกับผู้ชาย
ดูแล้วรู้สึกเลยว่าความรักที่พ่อมีให้มากมายเหลือเกิน
แต่ไม่เข้าใจว่า ทำไมผู้หญิงส่วนใหญ่หรือบางส่วนถึงยอมลดค่าตัวเอง
เรายอมรับนะว่า เราเป็นผู้หญิงหัวโบราณ
แต่เดี๋ยวก่อนนะ ถ้าใครพลาดไปแล้ว
เราก็พร้อมให้โอกาสนะ ทำวันนี้ให้ดีที่สุด
เราพร้อมเป็นกำลังใจให้ทุกๆคนเสมอ
ปล. เพื่อนๆ momo อย่าลืมอุดมการณ์ของกลุ่มเราหละ
ถ้าใครในกลุ่มเราไปกินข้าวที่ฟูจิ (Siam Paragon) ในวัน meeting
ก็คงรู้ว่าอุดมการณ์ของกลุ่มเรา คือ อะไร
อีกอย่างเราไขข้อสงสัยของกลุ่มได้แล้วนะ
รักและคิดถึงทุกคน รอวันเจอกัน & meeting ไวไว
และเพื่อนๆที่โรงเรียนเก่า เจ๋,หญิง,แพม,ปู,มล,ปลา,ปิงปิง,เกด
โนฟ
September 30 ระลึกแด่เธอ...จ๋อมแจ๋มเมื่อคืนเป็นคืนแรกที่โนฟฝันถึงเพื่อนที่เสียไปได้ 10 เดือน
หลังจากที่อยากเจอเค้าตั้งแต่เสียไปใหม่ๆ แต่ก็ไม่เคยมีโอกาสเจอสักครั้ง
ในฝันโนฟร้องไห้และกอดแจ๋ม
แจ๋ม : โนฟร้องไห้ทำไม?
โนฟ : เพราะว่าโนฟคิดถึงแจ๋มมากๆ
แจ๋มปลอบโนฟว่า ไม่ต้องร้องไห้นะ
เพราะ เรามีความสุข
เป็นเพียงคำพูดและความรู้สึกที่จำได้
มีบางสิ่งที่เขียนไว้
แต่ยังไม่มีโอกาสเอาลงบล็อกสักที
คิดว่าตอนนี้คงเป็นโอกาสที่โนฟ
จะได้แบ่งปันความรู้สึกกับเพื่อนๆ
ในขณะที่ฉันเป็นเพียงมนุษย์ตัวเล็กๆที่อาศัยอยู่บนโลกและจักรวาลที่ยิ่งใหญ่มหาศาล
และเธอจะอยู่ที่ใดก็ตาม ระยะทางของคน 2 คน คงไม่ใช่สิ่งสำคัญ
เพราะ ในความทรงจำของโนฟจะมีเธอตลอดไป
คงไม่มีประโยชน์ที่เราจะพูดกับใครสักคนหนึ่งเมื่อเขาไม่มีโอกาสรับรู้
อยากให้ทุกคนสมหวังในทุกๆสิ่ง เพราะ
เวลาที่ผ่านไป คือ ชีวิตที่ลดลง
มีคนกล่าวว่า
ความสุขมักสั้น
แต่ความทรงจำจะอยู่กับเราตลอดไป
โนฟ
ป.ล. ยังคงอยากบอกเหมือนเดิมว่า
ไม่อยากใช้คำว่า "เศร้า" แต่อยากให้ทุกคนที่รู้จักแจ๋ม
มีความสุข เหมือนที่ตอนนี้แจ๋มมี
|
|
|