ม่ายแวะมาเยี่ยมชมนานแล้วล่ะ

 

เขียนก้ำกึ่งดี ตกลงจะเลือกอารายล่ะ

 

--เพื่อนรัก-- เหรอ? งั้นก้อเห็นต้องคิดอะไรเลยนะ  ก็เค้าเป็น "เพื่อนรัก" ไม่ใช่เหรอ

 

ตราบใดที่เรายังรักเค้า ไม่ว่าเค้าจะยังไง เค้าก้อยังเปน "เพื่อนรัก" สำหรับเราอยู่ดี

 

ก้อน่าจะพอแล้วหนิ  หรือว่าไม่?

 

 

ขอบคุณกำลังใจจาก มล และพี่ชาย

เมื่อวานไปงานเลี้ยงรุ่นโบว์ส้ม

รู้สึกถึงความรักและอบอุ่นจากเพื่อนๆอีกครั้ง

อย่างที่ไม่เคยรู้สึกมาก่อน

 

ขอบคุณเวลาที่ทำให้พวกเราโตขึ้น และ เป็นผู้ใหญ่ขึ้น

ขอบคุณเวลาที่ทำให้พวกเราจากกัน และ กลับมาพบกันอีกครั้ง

 

ปล. โปรตอนโตไวไวนะครับ

แล้วอย่าลืมหละว่า "หมี" กับ "หมา" ต่างกันยังไง

 

 

พี่ชายได้มีโอกาสเข้ามาอ่านข้อความของน้องบ้าง เป็นบางครั้ง แต่ครั้งนี้ พี่รู้สึกได้ว่า น้องกำลังเศร้าหนัก อย่างที่พี่ไม่เคยเห็นมาก่อน (ก็ไม่รู้เหมือนกันนะ ว่าเป็นเพราะพวกเราเอง อยู่ห่างกันเกินไปหรือเปล่า) พี่ชายคงไม่สามารถที่เข้าไปช่วยทำอะไรให้น้อง..ดีขึ้นได้ อยากให้น้องคิดว่า สิ่งต่างๆที่เกิดขึ้น ที่มันมีเข้ามาให้เราได้ประสบ พบเจอ มันล้วนแต่จะทำให้เรานั้น แข่งเกร่ง และ เก่งขึ้น สามารถที่จะเรียนรู้ เพื่อที่จะอยู่ และ ดำเนินชีวิตของเราในแต่ละวัน ให้ผ่านพ้นไปได้ด้วยดี แต่กระนั้นก็ตาม พี่อยากจะบอกน้องว่า ไม่ว่าน้องจะมีปัญหา หรือ เรื่องทุกข์ใจใดๆ พี่ชายคนนี้ ก็ยังคอยเป็นกำลัง และ แรงใจให้น้องของพี่เสมอนะ... ดูแลตัวเอง ใส่ใจกับชีวิตของเราเอง ให้ดีที่สุดดีกว่า เพื่อจะได้มีชีวิตอยู่ เพื่อสร้างสรรค์สังคม และ โลกใบนี้ ให้สดใส น่าอยู่... ต่อไป... เพื่อโปรตอน... อิอิ

อย่าเศร้าเลยจ้าโนฟ มลเชื่อว่าโนฟจะผ่านโหมดเศร้า สับสน โดนทิ้งได้อยู่แล้ว

ไม่เคยเศร้าก็จะไม่รู้ว่าความสุขมันมีค่าแค่ไหนจิงป่าว....

แคร์เพื่อนมากจัง

ไม่เหมือนพี่ เป็นคนทิ้งเพื่อน

เลยโดนแฟนทิ้ง ฮ่ะๆ

(ล้อเล่นนะ)